Visie

A-dozen-angry-lives_Foto_Andy_Doornhein-4249

Heel veel producerende groepen hebben het moeilijk. Te weinig tijd, hoge investeringen en een grote verantwoordelijkheid. Ik wil graag tijd nemen voor groei en ontwikkeling. Dat kan alleen met een leertraject wat bestaat uit maanden werken aan het ambacht, voordat er geproduceerd hoeft te worden. Er is geen deadline, geen limiet en geen tijdsdruk: “Back to basic”. Een ruimte, gemotiveerde getalenteerde performers, een artistiek leider/docent die richting geeft en een veilig en stevig kader om binnen te werken. Theater gaat wat mij betreft over multidiscipline. In Nederland zien we dat weinig performers zich in dans, zang en spel op hoog niveau ontwikkeld hebben. Het lijkt er op dat de opleidingen het niet redden om het allemaal in 4 jaar aan te bieden. Ik denk dat Nederland ‘allround performers’ mist en producties die daaruit voortkomen.

 

A-dozen-angry-lives_Foto_Andy_Doornhein-3295

 

Pandora werktheater gaat daar verandering in brengen. Natuurlijk zijn er diverse invalshoeken en elementen die ervoor zorgen dat iemand met talent zich kan ontwikkelen.

In mijn optiek begint het met aanbieden van veiligheid en het geven van vertrouwen. Daardoor krijgt motivatie, zelfvertrouwen en attitude een boost. Daarnaast helderheid over de werkvorm waarin aanwezigheid en omgaan met tijd zo belangrijk zijn.

A-dozen-angry-lives_Foto_Andy_Doornhein-3609

 

 

Gelijke monniken, gelijke kappen! In theaterproducties waar drie disciplines vertegenwoordigd zijn, is er altijd een hiërarchie: solisten, bijrollen en ensemble. Je kunt ervan uitgaan dat ensembleperformers zich minder ontwikkelen dan solisten. Dit gaat over tijd en aandacht. Ik wil graag theater maken op een manier waarbij iedereen in zijn of haar kracht wordt gezet en een sterk collectief de boodschap is. Iedere performer voegt iets toe wat noodzakelijk is. Haal je één performer weg, mist het collectief krachtstroom. Kun je je voorstellen hoe fijn het moet zijn als je gemist wordt en je je allemaal éven belangrijk voelt. Geen Utopia, terug naar een zuivere inhoud in z’n puurste vorm.